(Na dole strony możesz odsłuchać artykuł)
Nazywam się Maxima Zambrano Mora i

uczęszczamy do kościoła „Casa de

Oracion" w El Empalme. Pościliśmy i wołaliśmy do Boga przez 15 dni. Moja córka

Angelica również do nas dołączyła. Podczas tych 15 dni postu widziałam nadnaturalne

rzeczy, których wcześniej nie doświadczyłam. Modliliśmy się i pościliśmy podczas

rekolekcji, a także w domu, czekając na odpowiedź Boga. Bóg nas umacniał. Z powodu

prób, które doświadczaliśmy często byliśmy gotowi poddać się, ale wtedy Bóg nam

pomagał. Dał nam słowo z Jeremiasza 33,3: „Wołaj do Mnie, a odpowiem ci, oznajmię ci

rzeczy wielkie i niezgłębione, jakich nie znasz." Moja córka zdecydowanie prosiła o to Boga, chociaż ja jeszcze wtedy

o tym nie wiedziałam.

Nazywam się Angelica Elizabeth Zambrano Mora. Mam 18 lat, studiuję w „Colegio José

María Velazco Ibarra", w El Cantón, El Empalme, Ecuador. Po raz pierwszy przyjęłam

Jezusa w wieku 12 lat, ale powiedziałam sobie: „Nikt z moich znajomych nie był

ewangelikiem i z tego powodu czułam się dziwnie wśród nich". Dlatego odeszłam od Boga

i zaczęłam żyć okropnym, złym życiem. Jednak Bóg mnie z tego wyciągnął. W moje 15

urodziny pogodziłam się z Bogiem, ale wciąż byłam chwiejna. Biblia mówi: " bo jest

mężem chwiejnym, niestałym we wszystkich swych drogach." (Jakub.1,8) i ja byłam jedną

z tych osób. Mój ojciec mówił: "Nie musisz taka być, to jest złe", ale ja odpowiadałam:

„Taka już jestem i taka chcę być. Nikt nie będzie mi mówił jaka powinnam być, ani to co

powinnam robić, ani jak powinnam się ubierać, czy zachowywać." On odpowiadał: „Bóg się tobą zajmie. On cię

zmieni."

Podczas moich 17 urodzin zbliżyłam się do Boga. 28 kwietnia przyszłam do Niego i

powiedziałam Mu co czuję: „Boże, czuję się okropnie, ponieważ wiem, że jestem grzeszna.

Boże, wybacz mi. Chcę, abyś zapisał moje imię w swojej Księdze Życia i zaakceptował różnicę

we mnie." Wołałam do Boga z całego serca, by zmienił mnie. Jednak czas mijaj i nic się nie

wydarzyło. Jedyną zmianą było to, że zaczęłam chodzić do kościoła, czytać Biblię i modlić się.

To była jedyna zmiana w moim życiu.

W sierpniu zostałam zaproszona na 15-dniowy post. Postanowiłam wziąć w nim udział, ale

zanim przyszłam, powiedziałam: „Boże, pragnę, abyś się mną zajął." Podczas postu Bóg

przemawiał do prawie każdego poza mną! To tak jakby Bóg mnie nie widział. To bolało. Modliłam się: „Boże, czy nie

zajmiesz się mną?" Płakałam samotnie i dalej wołałam: „ Boże, czy Ty mnie kochasz? Jesteś tutaj? Jesteś ze mną?

Dlaczego nie przemawiasz do mnie, jak robisz to z innymi? Mówisz wiele rzeczy innym ludziom, nawet słowa

przepowiedni, tylko nie mnie." Poprosiłam o jakiś znak, by Bóg potwierdził to, że jest ze mną i dostałam słowo z

Jeremiasza 33,3: „Wołaj do Mnie, a odpowiem ci, oznajmię ci rzeczy wielkie i niezgłębione, jakich nie znasz."

Powiedziałam: „Boże, czy Ty właśnie do mnie przemówiłeś?" Ponieważ usłyszałam wyraźny głos oraz miałam wizję

słów zapisanych w Jeremiasza 33,3